Hola!

Ik zal me eerst maar even verontschuldigen dat ik gelijk de eerste dagen al verzaakt heb een verhaal te schrijven, maar hier dan toch eindelijk de eerste update! Er zou internet zijn op de talenschool, ze waren echter vorige week verhuisd naar een ander gebouw waar dat nog geregeld moest worden en dat duurt even (tranquilo, tranquilo).Gelukkig kan ik nu een laptop lenen van een meisje van de residence.

De vlucht hiernaar toe was prima, al waren mijn eerste stappen op Argentijnse grond wel wat stressvol. Mijn vlucht van Madrid naar Buenos Aires had vertraging, waardoor ik eenmaal in Buenos Aires aangekomen niet zo veel tijd meer had om mijn vlucht naar Córdoba te halen. Ik moest daarvoor naar een ander vliegveld, maar gelukkig was ik nog op tijd. In Córdoba aangekomen kon ik eerst mijn pick-up niet vinden (er stond iets anders op het bordje dan wat me verteld was) maar dat is uiteindelijk ook goed gekomen!

Ik werd afgezet bij de student residence waar ik drie weken zal blijven. We zitten hier met 5 studenten: 3 Braziliaanse meisjes (Flavia, Tissiana en Kelly), een Australisch meisje (Sophie), een Duitse jongen (Nikolas) en ik. Zondag zijn we met zijn allen naar de bios geweest: ´Extremely loud and incredibly close´. Een film over een jongen die zijn vader kwijtraakt op 11 september en een sleutel vindt waarvan hij denkt dat zijn vader die speciaal voor hem heeft achtergelaten. Hij begint een obsessieve zoektocht naar de het slot waar de sleutel op past. Het was een aparte maar mooie film (wel een lekkere Amerikaanse tranentrekker:P).

Maandag begonnen de Spaanse lessen. We zijn met zijn vijven, 2 Duitse meisjes (Helena en Lena), een Engels meisje (Charlotte) en een Zweedse man (Olav). De lessen zijn wel pittig; er werd vanaf het begin bijna alleen maar Spaans gesproken. Al is dat natuurlijk wel de manier om het snel te leren. Het is grappig hoe snel het gaat, na 4 dagen merk ik al dat ik veel meer kan begrijpen (al is spreken wel echt nog lastig).

Dinsdag werd er vanuit de talenschool een museumbezoek georganiseerd. Dit was een museum over de Dirty War, de verdwijning van tienduizenden jonge Argentijnen in de jaren ´70 en ´80. Het is bizar om je te realiseren dat een overheid zoveel mensen kan laten ´verdwijnen´ (annex martelen en vermoorden), zonder dat iemand weet wat er gebeurt. Nog steeds is er veel onbekend over de daadwerkelijke gebeurtenissen, al wordt er, door onder andere verhalen van familieleden en betrokkenen, steeds meer duidelijk. Het museum zelf viel helaas een beetje tegen, het was niet zo groot en er werd eigenlijk maar weinig informatie gegeven. Ik kan me echter wel voorstellen dat zo´n museum voor familieleden heel belangrijk is, dat er eindelijk erkenning is voor hun verhalen.

Gister ben ik (alweer) naar de bios geweest (op woensdagen zijn de kaartjes de helft van de prijs, 18 pesos, wat neerkomt op zo´n 3 euro, supercheap dus!), deze keer met de chicas van de talenschool. Daarna nog een heerlijk bockbiertje gedronken in Maria Maria, een salsaclub. Vanavond gaan we waarschijnlijk salsa les volgen, oehlala!

Ciao ciao!